Historia to moja pasja.

Palmiry to niewielka, spokojna miejscowość ukryta w sercu Puszczy Kampinoskiej, której nazwa na stałe wpisała się w tragiczną historię Polski. Dziś, dla wielu osób, to miejsce jest symbolem martyrologii polskiego narodu, miejscem, gdzie tysiące ludzi oddało swoje życie w imię wolności, godności i niepodległości. Miejsce Pamięci w Palmirach to nie tylko cmentarz, ale również muzeum, które przywołuje dramatyczne wydarzenia z czasów II wojny światowej i przypomina o bohaterstwie oraz cierpieniu Polaków. Okres II wojny światowej przyniósł Polsce niewyobrażalne straty ludzkie i materialne. Po agresji Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 roku, rozpoczęła się brutalna okupacja, której celem była całkowita germanizacja i podporządkowanie sobie narodu polskiego. Jednym z kluczowych elementów tej polityki była likwidacja polskiej inteligencji, którą Niemcy postrzegali jako potencjalne zagrożenie dla swojej władzy. Palmiry stały się jednym z najważniejszych miejsc kaźni w ramach tzw. Akcji AB (Auss...

W 160. wybuchu powstania styczniowego serdecznie zapraszam do wysłuchania rozmowy na temat największego polskiego zrywu niepodległościowego.

     Polscy politycy w czasach zaborów, czyli w latach 1795 – 1918 ciągle zmagali się z decyzją, czy warto postępować ugodowo względem naszych ciemiężców. Z jednej strony często wiązało się to z wymiernymi korzyściami, ale jednocześnie zaciemniało upragniony cel – niepodległość. Liczyli oni na poprawę sytuacji Polaków, lecz nawet największe ustępstwa ze strony zaborców, nie mogą się równać suwerennemu państwu. Z kolei wybierając drogę konfrontacji z zaborcami ryzykowano bardzo dużo. W swojej pracy scharakteryzuję postawę ugodową i wskażę jej skutki. Moim zdaniem każdy z zaborów należy rozpatrywać osobo dlatego też postanowiłem je opisać oddzielnie.  Obraz: Juliusz Kossak, Wjazd cesarza Franciszka Józefa do Krakowa w 1880 r., źródło: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/Kossak_Jul/Images/Franciszek_Jozef_1.jpg     Wśród polityków zaboru rosyjskiego już w czasie epoki napoleońskiej aktywie działał Adam Jerzy Czartoryski, był on bliskim współpracownik...

Obraz „Olszynka Grochowska” znajdujący się w zbiorach Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie namalowany został w 1928 roku (jego pierwotna wersja pochodzi z roku 1886) przez Wojciecha Kossaka. Autor  był czołowym reprezentantem nurtu malarstwa historycznego i batalistycznego, a omawiane dzieło znakomicie wpisuje się we wspomnianą konwencję. Obraz został wykonany techniką olej na płótnie. Zaletą takiego sposobu malunku było zachowanie dużej trwałości dzieła oraz łatwość uzyskiwania nasyconych barw. Obraz posiada wymiary 95 x 135 cm. Przedstawia on scenę bitwy podczas której polscy żołnierze odpierają szturm Rosjan. Analiza ukazanego na obrazie wojska zgodnie z poleceniem autora zadania będzie stanowiła sine qua non mojej pracy. Mimo to postaram się zinterpretować dzieło w zdecydowanie szerszym kontekście. Zarys opisu bitwy Analizując dzieło batalistyczne nie można pominąć choćby krótkiego opisu przedstawionej na nim bitwy. Otóż obraz ukazuję walkę, jaka miała miejsce od 9:30 do 18:00 2...